Archive for the ‘King’ Category

Discourses of Birata and Shanti in School Level Nepalese Textbooks

-Deepak Aryal

“Aap to ‘Bahadur’ nahi lagate!” (You don’t look like Bahadur), he seriously doubted my self-introduction as a Nepali student who wanted to go to the YMCA Guest house of Jai Singh Road from Indira Gandhi International Airport, Delhi. It was my third visit to India and noone asked this kind of question in my previous visits. So, I was completely confused and did not have any clue why my taxi-driver both wanted to and hesitated to understand me as ‘Bahadur’ and how I was different from the Bahadur whom he knows or cogitates.

There is a large body of critical literature on theories and practices of ethnic stereotypes. Journalist Walter Lippmann (1922) likened ‘stereotypes’, coined in 1798 originally referred to a printing process or reproduction, to “pictures in the head,” or mental reproductions of reality. Salinas (2003) states in his book ‘The Politics of Stereotype’ that the stereotypes are mentally constructed which are activated in an automatic, unconscious manner and affect both the stereotyping mind and the stereotyped. The social identity theory of stereotypes and prejudice agree to view the development of stereotypes and prejudice as a function of socio-cultural factors and intergroup relations. Such as ‘Jews have large Noses’ (physical
appearance), ‘Negroes are stupid’ (their intelligence) or ‘Japanese are sly’ (their personality) (Rinehart, 1963).

राजा, राष्ट्रियता र राजतन्त्र पुस्तकको भूमिका : गणेशराज शर्मा

पुस्तकको आवरण पृष्ठ

पुस्तकको आवरण पृष्ठ

बीपी कोइरालाको ‘फेरि सुन्दरीजल’ जेल डायरी प्रकाशित भएकै दिन जगदम्बा प्रकाशनसंग सम्बद्ध केही विशिष्ट व्यक्तिहरूसंगको एउटा भेटघाटको उपलक्षमा मैले बीपीको नासोसरह मसँग रहिआएको यो अर्को सामग्री प्रस्तुत गर्दै अब यसलाई के गर्ने भनी प्रश्न गरेँ। उपस्थित रहेका सबैले यो पनि प्रकाशित नै हुनुपर्छ भनी प्रोत्साहित गरे बमोजिम यो सङ्कलन प्रकाशमा आएको छ।

बीपीका यी विचार र टिप्पणीहरू कुनै औपचारिक वा पूर्वतैयारीका साथ गरिएको सम्बोधन वा प्रवचन थिएन र, यो यसै रुपमा प्रकाशित हुनसक्ने लागेर सङ्कलन गरिएको पनि होइन। अन्तिम पटकको त्यस क्यान्सरले गर्दा, जहाँसुकै र जतिसुकै प्रयत्न गरे पनि, त्यसको महङ्गो र कष्टकर इलाजको आधारमा कम्तिमा दुई हफ्ता र बढीमा छ महिनाको आयु मात्र लम्बिनसक्ने उहाँका चिकित्सकहरूको निदान थियो। दुःख खप्नसक्ने उहाँको मनोबल र चारित्रिक विशेषताको कठिन परीक्षा पुनः शुरू भएको त्यस क्षणका हामी प्रत्यक्षदर्शीहरूका थुप्रै सम्झनाहरू क्रमशः आफूसंगै लोप हुँदै जाने छन्। (more…)

राजा कस्तो हुनुपर्ने? : बिपी कोइराला ( BP Koirala)

कुनै तानाशाहको छोरा तानाशाह भएको छैन। हुन खोज्दा खत्तम भएको छ। राजतन्त्रको आधार बल हुँदैन। बलको आधारमा राजतन्त्र रहन खोज्यो भने त्यसको छोरो गद्दीमा बस्न सक्दैन। एउटा अपवाद भएको छ बेलायतको क्रौमबेल। चार्ल्स प्रथमलाई झुण्ड्याएपछि क्रौमवेल भयो इङ्गलैण्डको तानाशाह र त्यहाँ गणतन्त्र स्थापित गरेर ऊ शासक भयो। क्रौमवेल मरेपछि उसको छोरोलाई त्यस पदमा बसाए, तर सकेन त्यसले चलाउन। नसकेपछि, जसलाई झुण्ड्याएका थिए-चार्ल्स प्रथम, त्यसकी छोरी लुकेर बसेकी थिई फ्रान्समा। त्यसलाई बोलाएर राजा बनाए। क्रौमवेलको छोरा भाग्यो। त्यसो हुनाले ताकतको आधारमा, नाङ्गगो शक्तिको आधारमा, सामान्य मान्यताको आधारमा होइन कि नग्न शक्तिको आधारमा राजाले शासन गर्न खोज्यो भने उसको छोरोले राजगद्दीमा बस्न पाउँदैन। मेरो त्यै तर्क छ। (more…)

Permanent rebellion: The story of B.P. Koirala by Ramchandra Guha

(Source: The Hindu, Sunday, July 29, 2001)

The autobiography of Nepali politician and sometime Prime Minister B.P. Koirala is a vivid account of personal and social turmoil and of exile and rebellion that provides acute insights into the history and politics of the 20th Century. Formally released in New Delhi in April, this book’s compelling themes have been made more poignant by the recent happenings in the Kathmandu palace, says historian RAMACHANDRA GUHA.

“EVERY man’s life,” remarked Dr. Johnson, “should be best written by himself”. Strangely, Johnson did not carry out his own injunction, for it was another pen, that of James Boswell, that set out for posterity the main contours of his life.
One must not unduly regret Johnson’s failure. For one thing, it allowed Boswell to write what is still the most widely read of all biographies. For another, the autobiography is the most perilous of literary forms. As the French scholar Andr Maurois pointed out many years ago, it is marked by a “deliberate forgetfulness”, a willed failure to remember failure, a desire to omit from one’s authorised account events that were unpleasant or that might undermine one’s reputation. The autobiography, writes Maurois, is a genre marked by a lack of sincerity. It forgets and it rationalises. It gives order and retrospective coherence to decisions made ad hoc or more-or-less on the spot. (more…)

२०४७ को संविधान जारी गर्दाको शाही घोषणा

(नेपाली समाज वा जनताका  लागि कतिपय हदमा सबैभन्दा प्रिय मानिएका राजा बीरेन्द्रले २०४७ सालको संविधान घोषणा जारी गर्दाको भावनाहरू ऐतिहासिक दृष्टिकोणमा महत्त्वपुर्ण हुनेछ भन्‍ने विश्वासका साथ यो दस्तावेज राखेका छौं।)

प्यारा देशवासीहरू,
लोक सम्मतिकै आधारमा मुलुकको शासन चलाउने हाम्रो परम्परा अनुसार राजा र जनताको सहयोगबाट २००७ सालमा नेपालमा प्रजातन्त्रको स्थापना भएको बेला प्रजातन्त्रको विकासमा नेपालमा जे जति राजनैतिक परिवर्तनहरू भए ती सबै जनताको चाहना र सहयोगबाट भएका हुन्।
प्रजातन्त्रमा व्यक्तिको स्थान महत्वपूर्ण हुन्छ। (more…)

श्री ५ त्रिभुवनको २००७ साल फागुन ७ गतेको शाही घोषणा


मुलुक संविधानसभा निर्वाचन तर्फ अग्रसर भएरहेको अवस्थामा देखिएका विविध चुनौतिहरूका सन्दर्भमा विगतमा पनि संविधान सभाको चुनाव हुन नसकेको घटनालाई विर्सन मिल्दैन। राजा त्रिभुवनको सन्देश र हालमा नेपालका प्रधानमन्त्रीले दिएको शन्देशले एउटै नियति भोग्नु पर्ने त होइन? भन्ने आशंका बढिरहेको छ। यस्तो बेलामा विगतको सम्बोधनले पक्कै पनि कुनै अर्थ राख्ला भन्‍ने ठानेर यो संवोधन जस्ताको तस्तै राखेका छौं। (more…)