रुम्सिङ भञ्ज्याङतिर उक्लिँदा

- डा. तारानाथ शर्मा

मेरा यी गोडाहरूलाई भाग्यमानी भन्नु कि अभागी? यिनै गोडाहरूले मेरालागि कुनै दिन टोकियो महानगरीको झल्झलाकार गिँजामा रामरमितो मच्चाएका थिए, प्रकृतिको अति रमणीय यलोस्टोन निकुञ्जमा मसित जी देब्रेदाहिने गरेका थिए र प्यारिसको मुटु शाँजलिजेको झिलिलीमा तिनले मलाई आत्मसात् गराएका थिए । हो, म यिनै गोडाका भरमा उभिएर रोम, ताइपेइ र न्यूयोर्क घुमेको छु, यिनै गोडाले गाडीको पाउदान थिचेर डयालसको, शिकागोको र एघार हजार फुटको उचाइमा स्थित रकी पर्वतमालाभित्र आइसन्हावर सुरुङको छाती चिर्दै हुँइकिएको छु र यिनै गोडाका आडमा विस्कान्सिन विश्वविद्यालयका अध्यक्षबाट पीएचडी उपाधि प्राप्त गर्न औपचारिक शिरपोस र कोटमा सगर्व हिँडेको छु अनि मदन पुरस्कारद्वारा विभूषित हुन रानी जगदम्बाकुमारी राणाका अगाडि उभिएको छु ।

गोसाइँकुण्ड (Gosaikunda)

- दीपक अर्याल

गोसाइँकुण्ड

स्याप्रुवेशीदेखि रसुवागढी वा तिब्बतको बोर्डरसम्म करिब २५ कि.मि. लामो बाटो बनेको छ जसले गर्दा यताका बासिन्दालाई धेरैकुराका लागि काठमाडौंसँग मात्र भर पर्नुपर्दैन।त्यसो त स्याप्रुवेशीदेखि धुन्चे हुँदै काठमाडौंसम्म पनि सवारी साधन चल्ने गर्छ तर वर्षैपिच्छे आउने पहिरोले यो बाटोलाई नियमित चल्न दिंदैन।सर-सामानहरू तिब्बततिरबाट स्याप्रुवेशी आइपुग्छन् र खच्चडको सहाराले उकालो लाग्छन्- लाङटाङ, क्यान्जिङ वा ठुलो श्याप्रुतिर।

हामी ५ जनाको समूह स्याप्रुवेशी (१४६२ मि.)को लाङटाङ भ्यू होटलदेखि हिड्न शुरू गर्छौं। झम-झम पानी परिरहेको छ। रेनकोटले माथिको भाग ढाक्छ तर ठूलो झोला भएका कारणले सबैकुरा ढाक्न सम्भव छैन।लाङटाङ खोलालाई पछ्याउँदै हामी उकालो चढ्न शुरू गर्छौं।हिडाइको गति सन्तोषजनक छैन।बाटोमा जुका लाग्ला भन्‍ने अनुमान थियो तर त्यति धेरै जुका भेटिएन।केही उकालो चढेर आराम गर्दा ठूलो स्याप्रुबाट झरेका ७० वर्षीय वृद्ध देखा परे। कम्मरमा खुकुरी भिरेका तथा परम्परागत हिमाली पोशाकमा सजिएका उनीसँग हामी केही समय भलाकुसारी गर्छौं। हामीले हामीसँग भएको चुरोट त दिन्छौं तर चुरोट सल्काउने साधन दिन सक्दैनौं।हामीले उनको खुट्टामा जुका रहेको जानकारी दिन्छौं; उनी दापबाट खुकुरी निकालेर खुकुरीका सहाराले रगत र जुका दुवै सोहोर्छन् र फाल्छन्।केही समय गफ गरेपछि हामी विदा हुन्छौं।हामी उभो लाग्छौं भने उनी उदो।

Surrounding Kathmandu Valley

थानकोटबाट चित्लाङतर्फ लाग्ने उकालो मोटरबाटो। त्यसो त काठमाडौं छिर्ने ऐतिहासिक बाटोको अस्तित्व पनि बाँकी नै छ जसबाट हिड्दा यो मोटरेबाटो भन्दा छिटो हुन्छ।

पाल्पा तानसेन भ्रमण : Visit Tansen Palpa

यी तस्बीरहरू पाल्पाअनलाइनसँग सम्बन्धित व्यक्तिहरूले लिएका होइनन्। सबै तस्बीरहरू अनलाइन थिए। धेरै पहिले जब पाल्पाअनलाइनको शुरूवात गर्ने कुरा मेरो दिमागमा थिएन, यी सबै तस्बीरहरू कपी गरेर राखेँ। त्यतिवेला वहाँको नाम र कहाँबाट लिइएको हो भन्ने कुरामा मेरो ध्यान गएन त्यसैले अहिले वहाँको नाम र वहाँले गर्नुभएको सहयोग (तस्बीर लिएर अनलाइन राखेको)का लागि धन्यवाद दिन मात्र सकिन्छ, नाम उल्लेख गर्न सकिँदैन। यदि, यहाँहरू कसैले यी तस्बिरहरू कतै भेट्नु भयो भने वहाँको नाम वा एड्रेस (अनलाइन) उपलब्ध गराइदिनुहोला।

सिद्धबाबाका दुई मन्दिरहरू मध्ये एउटा पाल्पा जिल्लामा र अर्को रूपन्देही जिल्लामा पर्छ। यो मन्दिर पाल्पा र रूपन्देहिको बोर्डर छुट्याउने चिडियाखोलासँग जोडिएको छ र रूपन्देहि जिल्लामा पर्छ।

खरिढुङ्गादेखि कालिन्चोकसम्मको पैदल यात्रा विवरण

तस्बीरहरू: साजन सुवेदी
काठमाडौंदेखि कालिन्चोक भगवतिको मन्दिरसम्म पुग्नका लागि बसबाट खरिढुङ्गा (दोलखा र सिन्धुपाल्चोक जिल्लाको सिमाना)बाट उकालो लाग्ने एउटा बाटो हुन सक्छ त्यसो त मकैबारी वा चरिकोटबाट पनि उकालो लाग्न सकिन्छ। हामीहरूको यात्रा काठमाडौंदेखि खरिढुङ्गासम्म बसमा र त्यसपछि करिब ८ घण्टाको पैदलयात्रा हुन्छ। हुन त हिड्न सक्नेहरू करिब ६ घण्टामै उक्त बाटो काट्न सक्छन्। तर, अर्को समस्या के पर्यो भने यो बाटो कम चल्तिको रहेछ। बीचबाटोमा न त मान्छे भेटिन्छन् न त कुनै घरहरू। ८ घण्टा लामो यात्रामा हामीले एउटा चौरि गोठबाहेक अन्य केही फेला पार्न सकेनौं। कुरीमा पुगेपछि भने बस्न खानका लागि प्रशस्त लजहरू रहेछन्। यसमा फोटोहरू मात्र राखिएका छन् यसले नै धेरैकुराहरूको वर्णन गर्ला।

खाडीचौरदेखि मुडे (सिन्धुपाल्चोक)तिरको उकालोमा बसको छतमा यात्रा गर्दै।